Post-It

Leave a comment
Politiek

Op zo’n geel plakkertje staat (in mijn eigen handschrift):
‘Isolation is a form of depression’
en daaronder:
‘Sam Amidon + Beth Orton’.

Geen idee wat het verband daartussen is. Misschien stond die quote wel in een interview met Beth Orton dat ik ‘ergens’ las… Dat zou heel goed kunnen, want Beth is niet de vrolijkste songwriter/zangeres.

Google zag geen link tussen die twee regels tekst. Ik ontdekte wel dat mijn depressie er eentje is van de lichte soort — ik doe nog niet raar genoeg om me er zorgen over te moeten maken.

Misschien weer eens muziek gaan luisteren, binnenkort.

Onrust

Leave a comment
Persoonlijk

Of het met de vallende blaadjes te maken heeft, of met de behoorlijk heftige ‘aanwezigheid’ van Miep in mijn dagelijks bestaan, feit is dat ik al een paar dagen volkomen ontregeld ben.

Wat wil zeggen dat ik én vroeg naar bed ga én ontzettend vroeg wakker word. Om dan weer na een paar uur spoken weer te gaan slapen. En vervolgens zo laat opsta, dat de dag niet te redden is.

Wat trouwens niet betekent dat ik niks zinnigs doe… donderdag heb ik de bladen uit Mieps archief definitief gesorteerd en in de database verwerkt.
Ook nog in haar huisje de laatste dingen geregeld. En haar graf bezocht, met bloemen van het stalletje aan de weg naar Buurse. De bloemen begoten met tranen, dat wel.

Oei

Leave a comment
Persoonlijk

Het heeft toch iets triests dat je in je eentje een biertje zit te drinken.
Maar ik heb ook geen zin om bij een bekende aan te schuiven.
Naar huis dan maar en verder met de ‘werkzaamheden’.

Ook afleiding…

Leave a comment
Persoonlijk

De laatste dagen ben ik druk geweest met het inventariseren van het drukwerk uit Mieps archief: stapels tijdschriften, brochures, enzomeer. Allemaal bevatten ze foto’s van haar. Daarvan zet ik de gegevens in een database, waaraan ik later de links naar het film/negatief-archief en de prints die er zijn ga toevoegen. Doel is om de weg te kunnen vinden in het archief.

Het is een behoorlijke klus. Ik zit nu op 276 titels, en dat zijn enkel de tijdschriften. Ze gaan van 1986 tot nu (er verschijnen nog een aantal nummers van Elle waarin een foto van Miep staat…). Hoewel ik uiteraard behoorlijk vluchtig erdoor ben gegaan, heb ik nu nog meer respect, bewondering, ontzag, voor het werk dat ze gemaakt heeft.

Nog doen: het commerciële drukwerk, waarvan nog maar een beperkt deel aanwezig is omdat Miep een tijd geleden flink opgeruimd heeft. Plus de bladen ordenen op titel en datum, om dingen makkelijk terug te kunnen vinden. Misschien moet ik ook nog wat mensen benaderen waar Miep voor gewerkt heeft om aan informatie te komen, maar dat kan wachten. tot ik het aanwezige materiaal verwerkt heb.

Mijn verkoudheid wordt intussen al minder. Nu het verdriet nog.

Elf komma twee kilometer

Leave a comment
Persoonlijk

11,2 Km — dat is de afstand tussen mijn huis en dat van Miep. Vandaag heb ik die afstand vier maal afgelegd per auto, om spullen van haar op te halen. Vooraf had ik me voorgenomen dat ik na vandaag nooit meer die korte reis zou maken. Maar toen ik, na de tweede keer en een half uur durende tussenstop bij Mieps vroegere hartsvriendin W om die een kruissteek-naaldportret en een schort te geven, thuiskwam en de lading naar binnen bracht, realiseerde ik me dat ik nog 2 dozen en een stoel vergeten was…

F, die een weekje in Mieps huis logeert, neem die spullen mee als hij de sleutel komt brengen. Gelukkig. In het huisje hoef ik nu niet meer te komen. Zoals mijn schoonzus K het uitdrukt: ‘alweer een draadje doorgesneden’.

Er stonden trouwens de meest waanzinnige paddestoelen op Mieps terrein. Daar was ze echt happy om geweest: