Het heeft toch iets triests dat je in je eentje een biertje zit te drinken.
Maar ik heb ook geen zin om bij een bekende aan te schuiven.
Naar huis dan maar en verder met de ‘werkzaamheden’.
Ook afleiding…
De laatste dagen ben ik druk geweest met het inventariseren van het drukwerk uit Mieps archief: stapels tijdschriften, brochures, enzomeer. Allemaal bevatten ze foto’s van haar. Daarvan zet ik de gegevens in een database, waaraan ik later de links naar het film/negatief-archief en de prints die er zijn ga toevoegen. Doel is om de weg te kunnen vinden in het archief.
Het is een behoorlijke klus. Ik zit nu op 276 titels, en dat zijn enkel de tijdschriften. Ze gaan van 1986 tot nu (er verschijnen nog een aantal nummers van Elle waarin een foto van Miep staat…). Hoewel ik uiteraard behoorlijk vluchtig erdoor ben gegaan, heb ik nu nog meer respect, bewondering, ontzag, voor het werk dat ze gemaakt heeft.
Nog doen: het commerciële drukwerk, waarvan nog maar een beperkt deel aanwezig is omdat Miep een tijd geleden flink opgeruimd heeft. Plus de bladen ordenen op titel en datum, om dingen makkelijk terug te kunnen vinden. Misschien moet ik ook nog wat mensen benaderen waar Miep voor gewerkt heeft om aan informatie te komen, maar dat kan wachten. tot ik het aanwezige materiaal verwerkt heb.
Mijn verkoudheid wordt intussen al minder. Nu het verdriet nog.
Elf komma twee kilometer
11,2 Km — dat is de afstand tussen mijn huis en dat van Miep. Vandaag heb ik die afstand vier maal afgelegd per auto, om spullen van haar op te halen. Vooraf had ik me voorgenomen dat ik na vandaag nooit meer die korte reis zou maken. Maar toen ik, na de tweede keer en een half uur durende tussenstop bij Mieps vroegere hartsvriendin W om die een kruissteek-naaldportret en een schort te geven, thuiskwam en de lading naar binnen bracht, realiseerde ik me dat ik nog 2 dozen en een stoel vergeten was…
F, die een weekje in Mieps huis logeert, neem die spullen mee als hij de sleutel komt brengen. Gelukkig. In het huisje hoef ik nu niet meer te komen. Zoals mijn schoonzus K het uitdrukt: ‘alweer een draadje doorgesneden’.
Er stonden trouwens de meest waanzinnige paddestoelen op Mieps terrein. Daar was ze echt happy om geweest:
Authentieke jus
Het spotje had ik al eerder gezien, maar pas vandaag realiseerde ik me wat de boodschap écht betekent. Knorr vertelt de goegemeente dat ze nu authentieke vleesjus aanbiedt. Wat dus betekent dat alles wat ze eerder aan ons verkochten dat niet was… we zijn dus bijna honderd jaar genept door die knurften van Knorr! Geen idee wat ze in die blokjes, pakjes, potjes gestopt hebben & ik wil daar ook niet verder over nadenken omdat het huiveringwekkend is — het kan van alles geweest zijn, maar die jus was in elk geval géén authentieke vleesjus.
Uit de oude doos (1975)
Mijn avatar op diverse social media is een uitsnede van een foto uit 1975. Dit is hem helemaal:
Voorzover ik het me allemaal kan herinneren werd onze klas op de kunstacademie opgedeeld in duo’s die elk een kalenderblad voor het komende jaar (1976) moesten ontwerpen en uitvoeren. Miep en ik kregen dus de maand februari aangewezen. Voor iets wat helemaal met de hand gemaakt was, ziet het er best strak uit. Het model zal wel later verkleind zijn voor verder gebruik…
Mieps vriend Frans heeft de foto gemaakt, in de werkkamer van hun huis aan de Ledeboerstraat te Enschede. De afdruk zal ik wel zelf gedaan hebben, gezien stof en verder ook beroerde kwaliteit — ik was niet zo’n doka-tijger.
Roodborstje
Al een tijdje is er een roodborstje dat vaak mijn ‘achterdek’ bezoekt. Miep was natuurlijk gek op vogels en ik moet dan ook iedere keer aan haar denken als dat beestje aanwipt.
Vorig weekend waren de boedeldagen. Mensen die in Mieps testament wat toebedeeld kregen haalden dat op, en ook vrienden en vriendinnen zochten iets uit. Zo kregen heel wat van haar spulletjes — kleding, schoenen, vazen, schalen, huisraad — een tweede leven. Wat natuurlijk een fijne gedachte is, hoewel het steeds leger raken van huisje en kantoor ook confronterend is; het is allemaal heel erg onherroepelijk (net als de dood, dus).
Ik moet nog een paar maal ernaartoe om de laatste lading archief en nog wat andere dingen op te halen. En ik moet de laatste persoonlijke spullen opruimen. Of ik daarna ooit nog die plek ga opzoeken? Ik weet het niet. Miep is daar niet meer. Dat roodborstje hier bij mijn huis is meer Miep dan al die stenen, planken, dakpannen, spullen, planten en bomen bijelkaar…