True Detective

Leave a comment
In en uit de media / Persoonlijk

Eigenlijk had ik met mezelf afgesproken dat ik die uitdrukking niet meer zou gebruiken, maar het kan niet anders: gotogot, wat is die serie goed.

Dit slaat op True Detective, een HBO-serie, geschreven en geproduceerd door een absolute newbie in de entertainment-business, waarvan de zesde aflevering inmiddels uitgezonden is. Ik zag per ongeluk de tweede aflevering toen ik in de VS was, en ben inmiddels helemaal verkocht.

In deze aflevering gaat alles ‘om’ — dat is niet uit te leggen, ga ik ook niet proberen, maar het maakt je wel razend nieuwsgierig naar het vervolg.

Goede ideeën

Leave a comment
Kunstzaken / Persoonlijk

Die kun je overal opdoen. De gedachte dat we het hier in Nederland allemaal perfect voor elkaar hebben is mij vreemd. En als je een tijd buiten de landsgrenzen rondkijkt, ontdek je veel wat heel goed in het thuisland zou kunnen. Bijvoorbeeld: in Melbourne waren de twee ‘landsmusea’ gratis toegankelijk, alle dagen van de week. En dat leverde een heel ander beeld op dan wat we hier zien, namelijk heel veel bezoekers, van allerlei aard en leeftijd, een geweldige dynamiek, een mooi gebruik van een openbaar gebouw (twee gebouwen, in het geval van Melbourne), kortom: een goed idee.

Zouden we dus ook moeten doen.

Sokkenwissel

Leave a comment
Persoonlijk

Shoppen, sommige mensen vinden dat leuk. Ik niet. Als ik een winkel binnenloop is dat vanuit een noodzaak. Vandaag bijvoorbeeld omdat de laatste drie weken paar na paar mijn sokken de geest geven.
(Korte uitleg: omdat ik niet van shoppen hou, koop ik in het geval dat meerdere exemplaren van het beoogde. De vorige lichting gaat dan in de textielbak. Vorig jaar mei, in Berlijn, kocht ik tien paar sokken… En dan is het niet vreemd dat ze tegelijk versleten zijn.)
Vandaag dus weer erop uit voor sokken. Ik kocht zeven paar, niet tien, want het is wel crisis. De sokkenwinkel had een beperkt assortiment, zeker qua kleurkeuze, en helemaal in vergelijking tot de Falke Flagshipstore in Berlijn, maar ze waren nog maar een half jaartje terug in Enschede en de voorraad werd beperkt gehouden.
Ik vroeg nog even hoe ze het deden qua reclame en zo, maar het bleek moeizaam te gaan — de hoop lag bij samenwerking met kledingzaken, een ouderwetse vorm van kruisbestuiving (“Nu heeft u een mooie broek bij ons gekocht, maar als u sokken nodig heeft, dan…”) die ik niet helemaal van deze tijd vind.
Maar ik ben blij dat Engbers er weer is. En ik ga het slijtproces van mijn sokken wat beter monitoren, zodat ik bij de volgende sokkenwissel wat mooie kleuren kan bestellen.

Dialoog

Leave a comment
Persoonlijk

Misschien is het iets dat met mijn leeftijd te maken heeft (of met legio andere andere oorzaken), maar ik betrap mezelf er de laatste tijd vaak op dat ik dat ik tijdens een ‘monologue interieur’ terugval in een dialoog die je misschien fictief kunt noemen — die andere persoon is er immers niet – maar zich vaak manifesteert omdat ik op de een of andere manier niet weet te voorkomen dat ik in antwoord luidop spreek…

Willekeurige passanten kijken dus vaak raar op van een grijze man die langsloopt en opeens hardop “Ja!” zegt, als antwoord op een onhoorbare vraag van iemand die al meer dan achttien maanden dood is.

Die grijze man ben ik dus.