Lijkt me duidelijk.
Waarschijnlijk heb ik er al eens over geschreven — op deze locatie of in één van de drie blogs die ik eerder had — maar het blijft een actueel gegeven: de manier waarop ik ergens tegenaan kijk versus de manier waarop anderen dat zien, wil nog wel eens anders zijn. Vandaag had ik een ontmoeting waarin dat andermaal aan bod kwam: mijn bezoeker dacht dat ik me ellendig en ongelukkig zou voelen omdat ík alleen […]
Mijn tandarts zegt dat ik waarschijnlijk kiespijn heb omdat ik moe ben, een lage weerstand heb, tegen een verkoudheid aanzit. Het zijn in elk geval geen opspelende wortelkanalen. Zegt ze. Hoe dan ook, echt jofel voel ik me niet. Morgen is er weer een dag.
Vandaag heb ik een tweede autolading archief opgehaald. En vanavond keek ik een beetje oppervlakkig door de honderden afdrukken die daar bijzaten. Niets ervan is voorzien van informatie aangaande datum of onderwerp, maar veel ervan had een tijdloze kwaliteit. Er zijn zeker dertig beelden bij die heel goed zijn, misschien ook meer… Het gekke is dat Miep alles al doorgenomen moet hebben toen we bezig waren met ‘het boek’, en er weinig uit gekozen had, […]
Maar dan opruimen van een andere orde… Vanmiddag reed ik met dertig plano verhuisdozen naar Mieps huisje, om haar fotoarchief in te pakken en mee te nemen. Ondanks het koele, regenachtige weer liep het zweet me al snel over het voorhoofd. Misschien probeerde ik het onwillekeurig zo snel mogelijk te doen. Na bijna twee uur reed ik naar huis met negen zware dozen. De rest doe ik later. Vanavond heb ik een snelle selectie gemaakt […]
Ik moet vaker stofzuigen. Tijdens het opruimen kreeg ik vanmiddag vreselijke niesbuien. Het opruimen zelf blijft even heftig, hetzelfde gebeurt keer op keer: ik vind iets dat met Miep te maken heeft, zie een foto van haar, of iets van heel vroeger, en de tranen komen weer… Je moet er doorheen. Of, beter gezegd, je kunt er niet omheen. Vandaag vond ik nog een mapje met schetsen (anno 1989 denk ik) voor een stempel ‘Miep […]
Had ik het daar al eens over gehad? Hoe dan ook — opruimen moet soms, je kunt het niet eindeloos uitstellen. Hoewel je het niet zou zeggen als je mijn woning ziet, heb ik wel degelijk flink opgeruimd. Waarbij niet het aantal objecten deze actie zo moeilijk maakte, maar het emotionele gewicht ervan. Onvermijdelijk kwam ik dingen tegen die leidden tot heftig huilen. Na een uurtje ging het niet meer. Tijd genoeg om het af […]